Autorijden is leuk!

In het leven van een hard werkende Nederlander moet er af en toe ruimte worden  ingelast om op vakantie te gaan. Er zijn vervelender zaken te bedenken. Waar zullen we eens naar toe gaan, is het eerste waar we aan denken. Wat willen we daar gaan doen en vervolgens, hoe gaan we  er naar toe? Het lijkt voor de hand te liggen om dan meteen maar te kijken naar een bestemming van één of andere top tien, een accommodatie met heel veel sterren, die we dan het liefst zo snel mogelijk willen bereiken. Via de digitale snelweg met dito wegwijzers wordt dan geprobeerd het doel in eerst instantie digitaal te bereiken, zo snel en efficiënt mogelijk.

DS en DS5

Vroeger was alles… anders

Nog niet zo heel lang geleden, ik heb het wel over de jaren 1960-1970,  stapten honderdduizenden mensen in de auto en reden, liefst allemaal tegelijk, naar het warme zuiden. De Route du Soleil zoals we die nu kennen was toen echter nog niet aangelegd. De ook toen al volgepropte auto’s, liefst nog met caravan er achter en een imperiaal op dak, moesten met het geringe aantal pk’s onder de motorkap het zuiden zien te bereiken. De meest gebruikte weg door Frankrijk was de Route National 7, die dwars door alle dorpjes liep. Die waren niet berekend op dergelijk grote aantallen toeristen en raakten dan ook volledig verstopt met auto’s. Airco’s waren nog  geen gemeengoed en ook de motoren moesten het regelmatig stomend en sissend opgeven wegens gebrek aan voldoende koeling. Langs deze route vestigden zich dan ook  steeds meer garages, hotels, restaurants,  benzinestations, souvenirwinkeltjes en wat al niet meer.

De route de soleil zoals we die nu kennen heeft talloze ondernemers de kop  gekost. Vele roemrijke panden staan er nu verlaten bij, met nog een vage muurschildering van reclames die herinneren aan betere tijden.

DS uitzicht

Op zekere leeftijd (wat dat ook moge zijn) heb je soms behoefte om terug te gaan in de tijd, om met de auto over fysieke wegen met dito wegwijzers op vakantie  te gaan. Vreemd? Vast wel, maar wel erg leuk. Wij kiezen voor Frankrijk, maar dan anders. Het gaat ons namelijk niet zo  zeer om de bestemming, als wel om de reis. Waarom dan Frankrijk? Om dat daar ons reismiddel zich het meeste thuis voelt. We hebben namelijk besloten om met onze 50 jaar oude DS te gaan. De jongeren onder ons denken nu waarschijnlijk aan een spelcomputer, maar het betreft hier dus een echte auto, die in 1955 voor het eerst aan het publiek werd getoond. Niet alleen de bijzondere vormgeving, maar ook de nooit eerder toegepaste technieken waren verbazingwekkend in die tijd en zijn dat eigenlijk nog steeds. Er is dan ook nog steeds een grote schare liefhebbers, waaronder ook wij dus (ja, ook mijn vrouw!)

Het autorijden is door de jaren heen steeds gemakkelijker gemaakt. Moest er vroeger enige technische kennis nodig zijn om überhaupt te kunnen autorijden, tegenwoordig maken we dankbaar gebruik van de automatische versnellingsbak, automatische verlichting, automatisch werkende ruitenwissers, automatische inschakelende verlichting, automatische klimaatregeling, actieve cruise control en met rijbaanassistentie zitten we al heel dicht bij  het volledig autonoom  rijden. Erg handig allemaal natuurlijk, maar wordt iedereen er ook blij van? Willen we het autorijden straks volledig overlaten aan computers?

Wij niet in ieder geval. Wij vinden autorijden  nog  steeds heel  erg leuk en zijn blij als  onze DS weer start. We regelen dan graag het toerental een beetje met de hand choke, genieten enige tijd van het geluid van de reutelende hydraulische pomp, die na verloop van tijd de auto eerst van achteren en daarna van voren laat opstijgen. De ploenk bij het schakelen met de halfautomatische versnelling en het sissende en slurpende geluid van de hydraulische stuurbekrachtiging bij iedere bocht geven aan dat er heel wat techniek voor ons aan het werk is. We bedienen zelf graag de knoppen  en schuiven van kachel en ventilatie en als we het raam open slingeren snuiven we de geur op van het landschap waar we doorheen rijden en door het windgeruis beleven we volop de snelheid waarmee we ons verplaatsen. Gezeten op onze riante fauteuils genieten we van het uitzicht door het panoramische vooruit die door slechts heel kleine raamstijlen  onderbroken wordt. Elke hobbel (drempel) of kuil in de weg is een feest doordat de vering ons er heerlijk overheen laat zweven. Autorijden, zoals autorijden dus ooit bedoeld is.

Terug naar de werkelijkheid

We parkeren de DS na een heerlijke vakantie weer veilig in de garage. Ze neemt met een sissend geluid afscheid als we uitstappen, om de wagenhoogte weer aan te passen.

Dan komt de dag dat er weer gewerkt moet worden. De autodeuren gaan automatisch van het slot als ik instap. Na een druk op  de knop staat er READY in het digitale dashboard als teken dat ik de automatische versnelling mag inschakelen. De automatische ruitenwisser veegt de dauw van de voorruit en de ventilator begint het klimaat te regelen. Toch wel makkelijk allemaal.

 

 

 

 

door: Herm Jan Roos

DS in de Bergen